جن کاروانسرا

شب در کاروانسرایی متروک از دورهٔ صفوی در دل کویر.

صحنه: نور ماه از میان طاقی شکسته به حیاط می‌تابد و آتش کوچک یک مسافر سوسو می‌زند. از دود آن، جنی بسیار بلند برمی‌خیزد. مسافر، فانوس به دست، آهسته از جا بلند می‌شود.

جزئیات: حیاط چهارگوش است و طاق‌های جناغی آجری و ایوان‌های عمیق دورش را گرفته‌اند، تماماً از آجر و بدون ستون سنگی، با آجرکاری‌ای که در حال فروریختن است. جن از دود آبی چرخان ساخته شده، با چشم‌هایی که مثل اخگر می‌درخشند و زیورهای طلایی، و پیکرش مثل باد کویر مدام تغییر شکل می‌دهد.

نور و دوربین: دوربین از پشت سر مسافر به سمت پیکری که بالا می‌آید جلو می‌رود. نور سرد و آبی ماه در برابر نور گرم آتش، لنز ۳۵ میلی‌متری.

حال‌وهوا: شن روان در هوا، فضایی رازآلود و پرهیبت.

نباشد: هیچ صحنهٔ خونین.